Babam İşteyken Evde Büyük Yanlış Anlaşılma

Babam işteyken evde yaşanan bir yanlış anlaşılmanın, aile içi iletişim ve dedikodular üzerinden esprili anlatımı.

Babam İşteyken Evde Büyük Yanlış Anlaşılma

Babam işteyken evde sessizlik olur. Televizyon kısık, telefonlar titreşimde… Çünkü annem “sükûnet” moduna geçer. O gün de öyleydi. Ta ki kapı çalınana kadar.

Komşu teyze, elinde kekle içeri girdi ve etrafı şöyle bir süzdü:
“Bugün evde neler oluyor?”
“Hiçbir şey,” dedik.

Ama “hiçbir şey” mahallede her zaman “bir şey” demektir.

Annem mutfakta tarif defterine not alıyordu. Ben salonda masayı topluyordum. Kapı kapalıydı. Pencere aralıktı. İşte dedikodu için ideal kompozisyon: Yarım bilgi + tam hayal gücü.

Bir saat geçmeden söylenti yayıldı:
“Evde gizli bir toplantı varmış.”

Oysa tek yaptığımız, bozuk tost makinesini tamir etmeye çalışmaktı. Annem talimat veriyor, ben tornavidayı uzatıyordum. Dışarıdan bakan için “acil durum toplantısı”, içeridekiler için “kahvaltı kurtarma operasyonu”.

Akşam babam geldiğinde ilk soru şuydu:
“Bugün evde ne oldu?”

Annem güldü:
“Mahalleye tost yaptık.”

Babam anlamadı.
Biz anlattık.
Mahalle zaten kendi hikâyesini yazmıştı.

O gün öğrendik ki: Kapalı kapı ardında çoğu zaman gizem değil, kırıntı vardır. Ve insanlar bilmedikleri şeyi büyütmeyi sever.

Bu hikâye bir skandal değil, bir iletişim dersi:

Açık konuşmazsan, başkaları senin yerine konuşur.

O günden sonra kapıyı aralık bıraktık.
Tost makinesi çalıştı.
Dedikodu azaldı.